Do të thotë të shohësh botën me një sy kritik, simbolik dhe etik:

Të vëresh ku ka kaos dhe të kërkosh t’ia japësh formën e “gurit kubik” — rregull dhe përmirësim.

Të dallosh potencialin te njerëzit, pavarësisht prejardhjes së tyre.

Të shohësh veten si një vepër në progres, jo si diçka të përfunduar.